Kleine Wereld

Iemand enig idee waarom het licht in de "cockpit" van een kraan aan blijft 's nachts? En ik heb het niet over dat flitslicht dat een hele nacht blijft pinken. Daar snap ik het nut wel van, vliegtuigen enzo, weet je. Maar zo de hele cockpit verlicht? Is dat omdat tests hebben uitgewezen dat mensen vergeten het licht uit te doen, of dat piloten het flitslicht soms niet zien?

Maar jah, soms stel ik me al geen vragen meer, zoals het waarom ik plots in het midden van de nacht wakker schiet met het gedacht dat het regent buiten (met al mijn ruiten open en met grote vrees voor een zeiknat vast tapijt in mijn slaapkamer), als blijkt dat iemand bij de Tan (tram) het een geweldig goed idee vond om de timer van de sproeiers (voor de graszode waar de tramsporen in liggen) op 2u 's nachts te zetten. De straat was nog steeds een zee van water toen ik op stond die ochtend. Een fitje ergens denk ik... maar met de zee op amper 100 km is dat geen probleem, toch?

Ik stel me ook geen vragen bij het feit dat hoewel ik in de bios van mijn Fedora computer heb gezet dat ie moet opstarten om 23u 's avonds, hij dat toch niet doet. Nog veel minder stel ik me vragen bij het feit dat de WakeOnLAN ook niet werkt. Het zal wel aan mij liggen

Het gebouw aan de overkant van de straat is bijna volledig af. Ik zeg bijna want het enige wat het mist is een laagje verf op het hoogste verdiep en een plankje of twee op één van de terrasjes van de appartementen. Maar de bouw ligt stil op 't moment.. tja, crisis zeker? Ik dacht eerst "ah bouwverlof waarschijnlijk", maar ze werken wel goed verder aan die twee gebouwen die er nog naast komen, zoek de fout .

Het lijkt wat op de projectenstroom op 't werk. Ik werk aan 5 projecten gelijk, allemaal half of bijna volledig af, maar geen enkel waar ik eens aan mag doorwerken tot ik er vanaf ben. Hoera voor extra administratie die ik mezelf aandoe om te kunnen onthouden waar ik zat in de hele opgave (mijn baas vind dat super mega fantastisch geweldig en zou het nog verder willen formaliseren ... ). Dat betekent rompslomp voor mij. Ik spendeer elke dag meer dan een uur aan niets anders dan rapporteren als het er geen twee zijn ... Dus voor elke zes uur werk moet je twee uur rapporteren tellen. Van de zes uur werk moet je telkens ook nog 3O minuten aftrekken die dienen voor het terugvinden van je draai in een project dat ineens na weken of soms maanden terug op het menu staat om te "finaliseren". Dan moet je ook nog minstens een half uur rekenen om zoals we hier zeggen "faire un point" met de chef de projet over dingen die niet opgenomen zijn in de "specs". Dus uiteindelijk werk je zo'n 5 uur van de 8 aan een project... Maar uiteraard moet je ook nog even kunnen babbelen met de collega's enzo dus daar gaat alweer een kwartier of een half uur, gezien het onderwerp

En dat verder formaliseren van mijn rapporteringstechniek (die ik met mijn chef aan het uitwerken ben), daar kijk ik niet naar uit, want hoe formeler mijn chef het wil, hoe meer ik zal moeten nadenken over dat rapport, hoe meer tijd het in beslag zal nemen, en hoeveel minder werk ik gedaan zal krijgen op een dag.
Oh ja en je werkt zo gemiddeld altijd 1 uur per dag aan een project dat niet op de planning stond, daar kan je niet om heen
Welkom in het bedrijfsleven als het ware

Wat ik wel merk is: hoe hoger je in de hierarchie komt te staan hoe meer tijd je spendeert aan rapporteren en hoeveel minder werk je gedaan krijgt. Dus ik denk dat ik gewoon nog wat blijf waar ik ben. Programmeren bevalt me best. Ik wil voor geen goud de taak van mijn baas

Maar dat even ter zijde. We hadden het hier over een gebouw in aanbouw en niet mijn werk. Mijn werk is niet zo interessant. Wat echter wel zeer interessant om zien was, was het verfwerk. De grondlaag was fel roze! Ik lag strike toen ik het zag. De muur in deze uiterst interessante grondkleur is uiteindelijk mooi bordeaux (schrijf je die kleur zoals de stad/wijn?) geworden. Net iets minder provocerend dan de grondkleur maar desalniettemin een leuk concept. Ik vraag me echter wel af hoe het verf werk er gaat uitzien na enkele jaren, als dat wit zo wat grijs met vochtstrepen is geworden en dat bordeau verschiet van kleur.

Maar ik kan me net zo goed afvragen wat de toekomst is van dat licht oranje behangpapier in mijn living en badkamer. In de badkamer heeft het op plaatsen zin om te ontsnappen. Dat was al zo toen ik hier kwam, maar ik vraag me echt af wie behangpapier een goed idee vond in een badkamer. Zo vraag ik me ook af waarom ze geen tegels gezet hebben tot over de plek waar mijn kookfornuis staat (waar de kookfornuis-stroomvoorziening geplaatst is). Denken ze soms dat koken niet spat? Enkel de afwas dan? Of verwachten ze dat je even een hele keuken plaatst? En dus afmaakt waar zij geen geld voor wilden neertellen, al hadden ze dat best gekunnen voor deze huurprijs.

Ook vind ik vast tapijt voor een gemeenschappelijke gang/hal geen strak plan. Vast tapijt is nooit een strak plan eigenlijk. Net als het feit dat er geen natuurlijk licht is in die gemeenschappelijke hal en het licht via bewegingssensors aan gaat die niet altijd naar behoren werken. Het is niet de eerste keer dat ik het licht van mijn fiets gebruik om mijn deur te vinden...
Wat als er 's avonds een stroompanne is? Moeten we dan maar op de tast de trappenhal zoeken om daar dan naar beneden te stuiken? (Want ook daar heb je maar tot in de eerste kronkel van bovenaf natuurlijk zonlicht).
Ook vraag ik me af waarom je niet met de trap tot in het ondergrondse kunt.

Het leven zit vol van die rare kronkels.

Btw, kent iemand het nut van het uitprinten van mails die de bewuste print-grage persoon vervolgens niet met me zal overlopen en dan op mijn desk vergeet? Of daar misschien achterlaat als aandenken aan mijn gebrekkige grammatica? Of is het dat Frankrijk met een papieroverschot zit? We zullen het er bij houden dat het een aide memoire is zeker?

Een mens zou zo kunnen doorgaan eigenlijk. Het nut van IE6 en het feit dat onze bedrijfswebsite beter oogt in Ubuntu Firefox dan in Windows Firefox terwijl de enige Linuxen op 't werk servers zijn (buiten mijn geliefde virtuele machine op mijn werkpost).

Allé, dit is alweer veel te lang geworden... En ik dacht vandaag nog wat anders te schrijven ook. Jammer.

Groetjes,

Lisje