RSS Feed
Na een voor mij onmenselijk drukke week was gisteren de finale ingezet voor G. Een zeer geliefde chef de projet (cdp). Eén van de grootste redenen van vertrek is de grote werkdruk (dat kon ik deze week helemaal beamen) en de niet aflatende controle, die zelfs naar vier jaar niet was afgenomen! En natuurlijk, een nieuwe uitdaging!
Het was groot feest! Met alle collega's samen. We hadden allemaal wat te drinken meegebracht en met M. als de gastheer en de verraste G. was het helemaal compleet.
Na een stressvolle week door drie zeer dichtbij komende deadlines en 0% tijd te verliezen doordat de klant maar 50% van de totale vereiste uren wordt aangerekend en de dev'er (ik) dan maar aan 200% moet draaien, was deze changé de décor echt ademhalen.
Een goed gesprek met mijn cdp's, leut met de dev'ers en graphisten, goede franse wijn (en/of wat straffers) en muziek, meer moet dat niet zijn om de stress te vergeten.
M. zat er echt mee in dat ik voor hem deze week zo hard heb moeten werken. Hij is een cdp met een groot hart! Ik werk heel graag voor hem. Hij was mij enorm dankbaar dat ik voor hem extra uren uit mijn mouw heb geschud. En voor hem wil ik dat wel doen, want ik krijg er een glimlach van hem voor in de plaats.
Sommige chefs weten niet dat je 200% meer van iemand gedaan kunt krijgen door gewoon menselijk te zijn en context te geven aan wat je vraagt, dan wat je gedaan krijgt door "management by shouting".
Wat mij niet meer heeft losgelaten sinds de laatste keer dat ik met de collega's wat ben gaan drinken, is dat M. blijkbaar vond (of te horen had gekregen) dat hij een slechte cdp was. Wat naar de dev'ers toe absoluut niet zo is. Hij en G. zijn mensen die heel goed met mensen kunnen omgaan en dat is zeer belangrijk.
Dus je begrijpt dat tegen het eind van de avond er wat schouderklopjes werden uitgedeeld voor beide partijen.
Het einde van de avond was goed en met een dikke knuffel voor G. was het even vechten tegen een traan als we naar de deur afzakten en vaarwel zeiden.
Au soirée café au cour!