RSS Feed
Ons moemoe vroeg mij over 't laatst of ik nu nog brood bakte, want ze zag niets meer op mijn blog verschijnen.
Natuurlijk bak ik nog steeds zelf brood!
Dat heeft zo zijn voor en nadelen. Het voordeel is dat je niet tot bij de bakker moet voor een brood, je bakt wat je zelf wilt en als het niet smaakt is het helaas wel je eigen fout.
Hier in Frankrijk bak ik brood voor de leut en voor het kunnen nuttigen van een stukje nostalgie aan het Belgenland waar ze "echt" brood bakken en geen baguetten aan de lopende meter.
Zo kwam het dat mijn broers hier plots kwamen aanzetten met een zak waldkorn bloem!
De basis voor goed brood is ... duddum ... goede bloem natuurlijk! Zonder goede bloem is het hopeloos (of je moet er een zee van andere lekkere dingen doorroeren... rozijntjes, vijgen, noten, ...).
Dat mijn broertjes hier waren, is al even geleden, dat was nog vlak na de examens en vlak voor de vlucht naar Noorwegen voor 50% van mijn broers (nu maar hopen dat het getal deelbaar is door twee anders is er wat mis gegaan).
Die bloem, leverde mij vanaf het eerste baksel een prachtig brood op. Alleen was er maar één ding mis. Ik was vergeten dat dat brood zeeeer goed rijst 
Ik was wat kwistig geweest met de gist en had het gedoe in mijn oven geschoven die op de laagste temperatuur stond om het deeg te laten rijzen. Twee maal ~40 min normaal gezien maar bij de tweede maal rijzen zag ik dat het een ramp ging worden. Als ik het nog zo'n twintig minuten langer zou laten rijzen dan zag je de bakplaat niet meer zo hard rees het. Dus dan de oven maar goed heet gezet en hopen dat het resultaat niet naar gist zou proeven (helaas).
Vlak voor vorig weekend belde ons moemoe met de vraag "moeten we bloem meebrengen?". Ik had sinds dat laatste avontuur niets meer gebakken wegens stress, overwerken en dan maar vroeg naar bed.
Na een vlugge blik op mijn zak waldkorn toch maar gezegd dat ik er eentje zal meenemen als ik in .be ben (om te genieten van de tropische zon).
Dus als mijn moemoe en vava hier aan gestruind kwamen met de gigantische reiskoffer van 1/2 van mijn broers (dé beruchte koffer waar ik me een ongeluk aan gesleurd heb om die tot in de foyer te krijgen met mijn verhuis van .be naar .fr).
Ze kwamen voor een weekendje
Geen zak waldkorn want ik had er nog één. En dan kon het culinair festijn beginnen want met moemoe én vava in huis kan dat niet anders dan goede kost worden.
Het deed echt deugd mijn broers terug te zien en het deed echt deugd mijn ouders terug te zien, dat kan ik je verzekeren.
Vanmorgen, zo omstreeks zeven uur smeedde ik het plan om als een zot door mijn appartement te vliegen en vervolgens brood te bakken zodat ik al iets heb om in mijn kersverse frigo-diepvriezer te steken.
Jawel 1/2 van mijn zotte aankopen die mijn woonkamer langzaam maar zeker opvullen.
De reden voor de aankoop is dat ik de brave Stéphane zijn spulletjes zo langzamerhand ga moeten terug geven, waaronder dus ook zijn frigo.
Sinds omstreeks elf uur staat er een beest van een frigo, die net de lift in kon, te stralen in mijn "keuken".
Geloof me het was niet de grootste frigo, het was één van de kleineren uit de toonzaal. Maar het lijkt echt gigantisch. Ik moest ongewild grijnzen toen ik hem zag en dan besefte ik dat ik naar beneden gestormd was met mijn keukenschort nog aan (oh ja, totale idioot-factor 250 ).
Net als de levering van al de grote apparaten in mijn appartement, was ook deze levering picco-bello in orde. Op zowat tien minuten was dat ding uit de vrachtwagen, in de lift en geïnstalleerd. Niet dat er veel te installeren valt, gewoon neerzetten in de keuken, instructies uitdelen en basta
Deze avond weet ik of ie het doet zoals het hoort. Ik heb alvast de handleiding doorgenomen. Je weet nooit wat je zoal ontdekt in een handleiding!
En deze was zelfs ook in het Nederlands. Wat verbazingwekkend was, dat het Nederlands foutlozer was dan het Engels 
Maar ik las wel dat mijn frigo een gas gebruikt als koelvloeistof (zoek de fout).
Allé hopla. Alweer drie uur voorbij, tijd om af te zakken naar de winkel.
Groetjes!