Dit is dé handleiding die leidt tot 100% tijdverspilling in Frankrijk.
- kweek een sterke wens om iets van een bedrag boven de 1000 euro te willen aanschaffen
- kijk rond op het web en besluit het te kopen in de winkel die je ervoor al had afgezet omdat je bij hun toch wel zeker 100 euro korting hebt op de normale prijs
- wees verbaasd dat als je ter plaatse bent ze het ding niet in stock hebben ook al zei hun website van wel
- bestel het ding en wees dan wederom verbaasd dat ze na twee dagen al melden dat het toegekomen is
- neem even tijd om vanalles te vrezen want tot hier toe ging het toch wel vlot, niet?
- ga diezelfde dag nog tot in de winkel door op tijd te stoppen met werken en je naar de tram te haasten (zo'n ding op een fiets vervoeren mag wel een ingenieus plan lijken maar als je niet weet hoe groot de doos is, misschien dan toch maar de tram?)
- kom ruim een half uur voor sluitingstijd toe, zodat je jou minstens een half uur kan ergeren aan het systeem als je daar bent
- besef voor de eerste maal dat bnpparibas een limiet op je kaart heeft gezet (zowel bankkaart als visa) waarvan je niets weet, zodat je niet mag betalen
- leg het probleem uit aan minstens drie personen en aanvaard de oplossing om dan met de kaart van de winkel te betalen (die werkt als kredietkaart)
- wordt niet licht wanhopig als vervolgens blijkt dat je een factuur nodig hebt om je adres te bewijzen (zo gaat dat nu eenmaal in Frankrijk ... ik vind precies het Noors systeem een beter plan)
- kom de volgende dag terug met een factuur met je adres op en leg je probleem aan minstens drie personen uit
- ontdek met een brede grijns van "had ik het niet gedacht" dat je geen krediet krijgt omdat je nog niet lang genoeg werkt
- aanvaard de beslissing om het dan te proberen met een cheque waarvan het adres niet meer klopt ook al heb je die niet bij op dat moment (je had het kunnen weten)
- kom de volgende dag terug, leg je probleem opnieuw uit aan minstens drie mensen
- ontdek dat je factuur niet opnieuw kan geprint worden tenzij je minstens een kwartier staat te dralen bij twee verantwoordelijken die pas na drie keer zeggen dat het daarvoor al wel twee keer was gelukt, door hebben dat de vorige iets mispeuterd had
- bedank met een brede glimlach voor hun bezorgdheid en ga naar de kassa met de hoop er eindelijk te kunnen vertrekken met jouw duur spul
- ontdek dat ze aan de kassa graag een Franse identiteitskaart hadden gezien, zoniet je rijbewijs en je Belgische identeitskaart geen zak waard is ook al ben ik Europeaan en krijg ik geen Franse identiteitskaart
- word een beetje wanhopig, een beetje boos en een beetje moe van dit hele gezever en zorg dat er een chef bij komt
- ontdek dat die nog minder begrip heeft en prompt je voorschot terugbetaalt en je naar buiten stuurt zonder je product waar je dus al vier dagen voor aan het lopen was
- loof de heer voor al wat mooi is en de Fransen
- surf boos naar een webshop, betaal met een overschrijving en ga binnenkort, mits bnpparibas er wat spoed achter zet, hetzelfde ding ophalen, weliswaar aan de normale prijs maar tenminste zonder gezever
Heb ik trouwens al gezegd dat ik alweer mijn fiets heb lek gereden? Loof de heer voor alle mooie dingen, de Fransen en de stukjes glas die alomtegenwoordig zijn op fietsstroken.
Op naar de volgende week 
Groetjes,
Lisje
RSS Feed