Kleine Wereld

Een nieuw toetsenbord... een nieuwe fiets... alles went. Met mijn nukkig 'grootje' heb ik afgelopen week enkele meningsverschillen gehad, we waren het er namelijk niet over eens dat de dop die de trapas op zijn plaats houdt nu vast zat of niet

Zo was er maandagmiddag plots van trappen geen spraken meer en heb ik dan maar te voet (omdat ik geen tijd had voor inspectie) mijn weg naar 't werk verder gezet. Maar geen nood, het voordeel aan dat grootje van mij is dat ik hem helemaal zelf kan repareren, mits de juiste tools.

Nu het niet meer regent rijdt grootje ook een stuk vlotter, vooral omdat ik er ondertussen de kettingkast (waar de rechter traparm tegenaan schuurde) eraf gevezen, zodat we al geen lawaai meer maken voor heel Saint-Herblain.

Ook heb ik die rem eindelijk geïnspecteerd en denk ik dat ik er vanaf kom met een nieuwe kabel. De volgende uitdaging is dan die derailleur, maar misschien is dat niet zo simpel.
Het probleem met die achterrem is ook dat er een slag in dat achterwiel zit, waardoor dat als de achterrem is aangespannen, mijn achterwiel dus wat schuurt. Maar het schuurt sowieso wel wat, omdat het spatbord vanachter ook niet echt de rechtste meer is ook al is dat zo blijkt een redelijk robuust spatbord (die ikea hamer gaat nog wel eens van pas komen denk ik).

Maar ik moet zelfs met schaamte bekennen dat hoe meer tijd grootje en ik samen spenderen, met vingers vol met smeer, dopsleutels en dergelijke, hoe meer ik ervan overtuigd geraak dat ik toch een slot ga kopen om ervoor te zorgen dat grootje nog niet direct van me wordt gescheiden.

Ik haal zelfs een hogere snelheid met grootje dan met mijn trouwe ros, zelfs al heb ik maar één versnelling meer. Toch denk ik dat ik afklok op 4 minuten in plaats van 5 (thuis-werk-traject), mits wat sjans op de rondpunten.
Het doet een mens toch denken over het waarom je veel geld uitgeeft voor een fiets met allemaal nieuwe snufjes die je zelf niet kunt onderhouden als dat nodig is, ook al beloven ze jou dat het de eerste tien jaar geen onderhoud nodig heeft. Mijn trouwe ros is toch maar bij de dokter tot 2 oktober, ook al heb ik hem nog maar zo'n twee jaar in mijn bezit (niet iedereen doet er natuurlijk een etape Leuven - Nantes mee en ook niet zenne verhuis Nantes - Saint-Herblain).

Ik heb echter geen echte ambitie om van dat banden scheppen met fietsen, mijn werk te maken, toch amuseer ik me wel. Petje af hoor, mijn Batavus, 'k zou zo eens fronsen moest ik die in mijn winkel zien binnen komen

Allé tot gauw,

Lisje