RSS Feed
De maandag begon koud. Ik had geen goesting om naar 't werk te vertrekken, maar een mens moet nu eenmaal soms zo van die dingen doen waar hij geen zin in heeft. Dus vertrok ik maar geeuwend op mijn fiets.
Ik vroeg me nog af wanneer die afspraak met de werk-dokter nu weer was.
En ja hoor, het was gisteren dus zover. Geloof me, ik heb nog nooit zo'n idioot gedoe meegemaakt.
Eigenlijk kun je zeggen dat het voor niets dient. De dokter ziet eruit alsof die bandwerk gewoon is, je bent eigenlijk bandwerk voor haar en eigenlijk wil iedereen er gewoon zo snel mogelijk vanaf.
"Kunt u even de lettertjes lezen?"
Met mijn nieuwe bril slaagde ik er nauwelijks in. Maar daar wil ik nog even niet over denken. Misschien als ik morgen op tijd kan stoppen, dat ik dan even langs de optiek ga. We zien wel. Nu ja, met mijn oude bril slaag ik er ook niet in hoor, niets om ons zorgen over te maken.
De kers op de taart, al ontbrak het niet aan kersen gisteren, was het apparaat om mijn lengte te meten. Zo'n voorhistorisch houten ding had ik nog nooit gezien. Bovendien zat het denk ik een halve centimeter mis. Maar daar zullen we het even niet over hebben 
De weegschaal zat ook zo'n kilo mis. Maar daar gaan we het ook niet over hebben.
Het was gewoon de melding "als u wilt mag u even in een potje plassen, maar dat moet niet hoor".
Ja, liever niet, dank u. Het is al idioot genoeg.
"Eet u goed?"
Niet denken aan die bananen-cake met appeltjes, de bak-bevlieging van het weekend.
"Heeft u slaap problemen?"
Bwa, als je het niet uit bed willen omdat het koud is om eruit te stappen meetelt misschien wel...
"Heeft u ergens pijn?"
Bwa, ik heb me ergens gestoten waarvan ik echt niet zou weten waar... ik heb een grote blauwe plek op mijn dij, ziet u? Ik denk dat ik slaapwandel. Misschien wil ik daarom niet uit mijn bed 's ochtends?
Nu even serieus, wat denken ze te bereiken met zo'n "visit médical"? Nu ja, misschien is het nuttig als je klachten hebt. Maar we zijn er in ieder geval weer vanaf voor een jaartje.
Ik heb de stempel "goedgekeurd" gekregen en daarmee is iedereen weer gelukkig.
"Buig eens even voorover, laat uw armen maar loshangen."
Had ik toch me nu toch al maar twee maanden geleden ingeschreven in een yoga-klas, dan kon ik nu aan mijn tenen
"Stijve hark"
Héla!