Kleine Wereld

Op maandag 19 oktober, was ik in de namiddag steevast aan het ploeteren om mijn favoriet rijschool programma bugvrij te krijgen.

De uitdaging aan Flash is namelijk dat het asynchroon werkt en niet synchroon, daarmee is het net dat ietsje anders om mee te werken.

Maar ik wou het niet hebben over Flash. Ik was dus 's maandags namiddag weer wat aan het knutselen in de hoop de bug, die te maken heeft met een te druk bezette server en slechte internet connecties, van de baan te helpen als ik plots mijn baas J. en mijn chef de projet C. hoorde afkomen. Ze hadden nog een derde, vrouwelijke stem bij.

Wat zou er nu weer gaande zijn?, dacht ik nog als ze plots met een delegatie van drie aan mijn desk stopten.

Oo...

Ik dacht nog mijn project weg te moffelen, misschien mij vlug te verstoppen onder mijn desk of gewoon mijn muziek wat luider te zetten, misschien als ik heel stil bleef zitten dat ze me niet zagen?

"C. dit is Annelies, zij werkt aan uw project."

Ai, te laat.

"Annelies, dit is C. De verantwoordelijke voor E."

Ai, lap, nu gaan we 't krijgen... Ze ziet er wel nog vriendelijk uit voor iemand die alleen mails stuurt met schreeuwerige opmaak en overwegend hoofdletters.

Het was zover, na maanden zwoegen en zweten, konden we elkaar voor het eerst in de ogen kijken.

"Aangenaam kennis te maken. Ik was net aan uw project aan het sleutelen."

Tandpasta glimlach.

De klant wou de code zien. Niet dat ze er iets van snapte. Maar ze wou gewoon kijken of we met haar voeten speelden. Want het aantal bugs (te maken met gebruikers met een traaaaaaag internet en onze server die geen grote witte vlag ophangt als het drukke moment van de dag eraan komt al doen doe logs alsof er niets aan de hand is) rezen de pan uit.

Met onze code is er namelijk niets mis. Maar Flash is redelijk idioot als het komt op debuggen en degelijke, waardoor ik nu zowat 75% van mijn code heb gewijd aan het proberen opsporen van problemen.

We hebben met vereende krachten uitgelegd hoe onze creatie werkt en hoe we testen en dingen online zetten.

Vervolgens zijn we tegen half acht overgegaan naar een live debugging sessie met de klant. Echt mooi.

De klant belde de leerling met hét grote probleem (een knop die zomaar verschijnt waar die niet moet zijn). De leerling werd drie keer gestoord en moest drie keer een reeks vragen opstarten, terwijl wij met zen vieren van op afstand volgden (door middel van de stroom mails die binnenkwamen) wat er bij de leerling gebeurde.

De klant was onder de indruk. En wij ook want sinds twee weken is nu eindelijk het grote mysterie opgelost. Het was die oude knoert code van O. die ik nog niet had willen aanraken omdat er andere prioriteiten waren.

Ben je wel zeker dat die variabele wel geïnitialiseerd is?

Zo zie je maar, soms is best wel interessant de klant eens in levende lijve te zien.

Maandag was echt de kers van de week... En vandaag regent het als het ware. Mijnen hof is weer gegoten.

Slaap zacht.