RSS Feed
Het is geen echte testrit zonder alles erop en eraan, dacht ik... dus gisteren avond heb ik alles aan mijn mooi nieuw ros gehangen wat nog lag te wachten: De nieuwe klikpedalen, de Polar CS200 en natuurlijk de vaude fietstas (1 van de 2) want die moest opnieuw afgesteld worden voor op het fietsenrek. En gewoon omdat ik vandaag mijn ros mocht testen heb ik deze nacht geen oog dichtgedaan, gewoon uit puur ongeduld. Je kent dat vast wel. Ik was om 5 uur al uit de veren en terwijl ik eigenlijk vroeg dacht te vertrekken was het toch al gauw bijna 9u.
Als je mij kent, kan ik niets doen zonder dat er niet iets is dat fout loopt. En jawel ik heb het weer gedaan 
.
Ik had de gisterenavond nog gedacht "straks nog eens naar mijn wielmaat kijken, want die is niet hetzelfde". En weet je wat ik niet gedaan had? Jawel, ik zat grijnzend op mijn ros met een fietscomputer met de foute wielmaat (wat ging ik toch plots razend snel vooruit).
Het was zelfs nog erger dan dat. De laatste keer dat ik het ding echt gebruikt had, had ik de "ownZone" ingesteld. Of beter gezegd, niet ingesteld. Ik weet niet of je al zo'n Polar in handen hebt gehad, maar via een simpele procedure van stappen en joggen, kan je jouw eigen hartslag grenzen laten bepalen. En het was net dat dat ik nog niet gedaan had/heb. Ik had de ownZone aangezet en dat was het dan ook. Default neemt hij dan de waardes die normaal zijn voor jouw leeftijd, wat voor mij duidelijk niet zo bijster goed gegokt is. De eerste heuvel die ik op wou, ging mijn fietscomputer in alarm, hoe geweldig 
Ik heb bij gevolg geen flauw idee hoe lang mijn testrit was, omdat mijn wielmaat fout was en ik uit ellende mijn fietscomputer heb uitgezet. Geen slecht woord over de fietscomputer hoor, gewoon mijn eigen stommiteit.
Maar! De testrit was een droom. Ik schoot uit de startblokken met een fiets die quasi niets weegt ten opzichte van mijn Batavus. Het voelde alsof ik me voortbewoog op lucht in plaats van de gewoonlijke 23kg Batavus. Het stuur dat een stuk gevoeliger stuurt dan dat van de Batavus wende heel snel, alsook het lichte gewicht. Het voelde eerst wat vreemd om op de trappers te duwen als ik me recht zette, alsof ie zou omvallen omdat ie zo licht was. Natuurlijk was dat maar een illusie, omdat de Batavus echt zo'n log beest is.
Na een ritje St-Herblain - Nantes en terug, het zadel wat beter te regelen en een ritje St-Herblain - Atlantis en terug, begon ik aan een echte rit, die ik niet heb uitgereden omdat ik desondanks mijn dagelijkse korte ritten toch een lange winterstop heb gehouden.
Heb ik trouwens al verteld dat je die hele fiets uit elkaar kunt halen met gewoon twee torx-sleuteltjes? Echt geweldig.
Ik ben ervan in de wolken. Het voor- én achterlicht werken op de naafdynamo (dank u Rose!!!) en de trappers komen niet in de weg van de fiets-staander (de pikkel zoals we dat in 't Rotselaar zeggen). En het doet echt deugd om wat meer keuze in tandwieltjes te hebben dan "maar" zeven, toch om la douce France te fietsen 
Echt genieten.