Kleine Wereld

Soms maak je je zorgen om niets...

Ik wacht al menige weken op een woord van mijn Agence Immobilier (AI) omtrent een verzekeringspapiertje dat ik aangetekend had opgestuurd.

Dat papiertje had heel wat in zijn werk omdat mijn verzekeringsagent zo lomp was mijn adres niet te veranderen toen ik verhuisde, terwijl ik dat wel had gevraagd.

Natuurlijk was het papiertje bij in de Foyer terecht gekomen en dus niet bij mij. De Foyer had natuurlijk dat document niet verscheept naar mij. En ik wist van niets, uiteraard.

Een telefoontje naar mijn verzekeringsagent later, op een vrije dag want anders krijg je niemand aan de lijn en sta je uren te wachten met de telefoon in de hand (zo'n luidspreker toets zou best handig zijn zelfs al is het zo'n draadloos exemplaar), gingen ze dat documentje versturen naar het juiste adres. So far so good.

Alleen was het weer wachten geblazen. Ik weet niet van waar het papiertje kwam maar het duurde twee weken eer ik het had. Vervolgens stuurde ik het aangetekend op naar mijn AI. Het bewijsje dat ze het papiertje ontvangen hadden kwam gelijktijdig toe met mijn waarschuwingsbrief, straffer nog, mijn aangetekende brief was ontvangen de dag voor de waarschuwingsbrief was opgesteld. Nu ja, misschien hadden ze veel post die dag en duurt het misschien wat langer eer ze het stom papiertje bij mijn dossier hebben gevoegd, maar ik had dus desalniettemin een waarschuwingsbrief in de bus.

Wat dus de gebruikelijke 'Mais, j'ai envoyé ce p*tain truc, machin, bidule!' uitlokte.

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar hoe langer ik niets hoor van dat AI, hoe meer zorgen ik mij begin te maken. Dus na ettelijke weken stomen (en vergeten te bellen omdat ze altijd open zijn nadat ik op mijn werk toekom en gesloten zijn voor ik op mijn werk vertrek en vergeet maar dat ze 's zaterdags werken), hoopte ik enkel nog op een factuurtje dat me zou vragen om de huur van deze maand.

Gewoonlijk komt dat factuurtje zo ergens rond de 24e bij mij toe en moet het betaald zijn op de 1e van de volgende maand.
Maar de brief was er niet vorige week. En ook niet deze maandag. De nieuwe maand begon vandaag en ik had zo'n beetje schrik dat er echt iets niet pluis was.

Dat vertaalt zich ruwweg in het feit dat ik appartementen aan 't bekijken was op het internet om desnoods in allerijl te kunnen verhuizen
(soms hé)

Dus na opnieuw vergeten te bellen gisteren, zat er deze middag een brief in de bus.

Geen waarschuwing, geen aangetekend schrijven om mij uit het appartement te kunnen zetten, enkel een factuurtje

Fieeuw, dat was een opluchting. Al vraag ik me af waarom La Poste me zeven dagen in spanning heeft laten wachten terwijl de brief amper 4km moet afleggen van Nantes Centrum naar St-Herblain. Ik doe dat met de fiets op een kwartiertje

En nu nog zien R. vast te krijgen want die mysterieuze stilte, dat zint me niks.